Στα προηγούμενα άρθρα μιλήσαμε για τον πόλεμο, τον διαρκή ανταγωνισμό και τον «νόμο των απροστάτευτων αγαθών». Σήμερα όμως, θέλω να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα. Θέλω να μιλήσουμε για τη Βάση της Σκλαβιάς.
Στο βιβλίο μου «Η Ευφυΐα – Τα 65 Χαρακτηριστικά της», το οποίο είναι στην έβδομη έκδοση, μιας κι έγινε best seller, εξηγώ ότι η βάση της σκλαβιάς είναι να σου περάσουν την ιδέα ότι ο ανταγωνισμός έχει πάψει… ή ότι θα πάψει σύντομα και ότι αυτός είναι ο στόχος όλων μας. Δηλαδή στόχος μας στη ζωή είναι να ζούμε σε ανθόσπαρτα λιβάδια.
Βάσει αυτής της φιλοσοφίας, στην Ελλάδα σήμερα λέμε συνέχεια: «Ελάτε, βρε παιδιά, στον 21ο αιώνα είμαστε! Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα σήμερα. Είμαστε πολιτισμένοι, πήγαμε στο φεγγάρι…». Αυτό όμως το λένε και οι άλλοι γύρω μας;
Ναι, πήγαμε στο φεγγάρι. Ο Χίτλερ πέθανε, οι Ναζί έφυγαν, ο Στάλιν πέθανε… ο ανταγωνισμός όμως; Ο ανταγωνισμός δεν πεθαίνει ποτέ.
Ακούστε με προσεκτικά: Οποιοσδήποτε σας λέει ότι ο ανταγωνισμός ή οι σκευωρίες εναντίον σας θα πάψουν επειδή γίναμε «πολιτισμένοι», προσπαθεί να σας αποκοιμίσει. Γιατί; Για να ωφεληθεί κάποιος άλλος.
Ξέρω, αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα θρησκευτικά μας πιστεύω, με το «επί Γης ειρήνη», με τις διδαχές για ομόνοια και σύμπνοια. Δεν διαφωνώ με αυτά. Μακάρι να είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια. Όμως, αν κλείσεις τα μάτια σου στον ανταγωνισμό, παύεις να είσαι ελεύθερος.
Πρέπει να είστε σε εγρήγορση. Πάντα! Γιατί το παιχνίδι της ζωής είναι ο συνεχής ανταγωνισμός. Αν δεν υπάρχει ανταγωνισμός, δεν υπάρχει ενδιαφέρον. Θα μου πεις ότι δεν σου αρέσει αυτό ή ότι δεν συμφωνείς. ΟΚ, αλλά δεν την έφτιαξα εγώ τη ζωή, απλώς τη βλέπω και την αντιμετωπίζω όπως είναι.
Αλλά φανταστείτε να ήμασταν όλοι ίδιοι, να παίρναμε τον ίδιο μισθό, να μην είχαμε κανένα πρόβλημα… Σε μια εβδομάδα θα τρελαινόμασταν! Θα επινοούσαμε προβλήματα μόνοι μας για να νιώσουμε ζωντανοί.
Πολλοί λένε: «Κουράστηκα, θέλω τη σύνταξή μου, την ησυχία μου… ο ανταγωνισμός με εξαντλεί».
Δεν μας κουράζει ο ανταγωνισμός. Κουραζόμαστε όταν χάνουμε συνέχεια. Αν κέρδιζες, δεν θα ήθελες να φύγεις ποτέ από τη μάχη.
Και ερχόμαστε στο σήμερα. Υπάρχει αγωνία για την οικονομία, για την ακρίβεια.
Βλέπουμε το Κυπριακό ως «άλλο ένα άλυτο πρόβλημα». Όμως, γι’ αυτούς που το έστησαν, είναι μια χαρά «λυμένο» − έτσι όπως το έχουν στήσει.
Οι επιπτώσεις στην οικονομία που εμείς βλέπουμε ως «πρόβλημα», για κάποιους άλλους είναι η λύση σε αυτό που σχεδιάζουν. Αν τους ενδιέφεραν οι ζωές των ανθρώπων, δεν θα βλέπαμε χιλιάδες παιδιά να σκοτώνονται σε πολέμους ενώ υπάρχουν τρόποι να αποφευχθεί αυτό. Υπάρχουν σκοπιμότητες από κάποιους που αδιαφορούν για την πείνα και τον θάνατο.
Ο στόχος τους είναι να μας βγάλουν από τη μάχη, να μας ρίξουν στην απάθεια. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε. Περιμένουμε να εκπολιτιστούν οι άλλοι γύρω μας; Ή γρηγορούμε;
Άρα, τι μπορείς να κάνεις εσύ, εδώ στην Ελλάδα;
Να απαιτήσεις και να ανταγωνιστείς.
Έχω γράψει ένα εκτενές κείμενο, σχεδόν βιβλίο, με τίτλο: «Το 99% των Ελλήνων δεν έχουν πρόσβαση στο 95% του πλούτου της Ελλάδας».
Όσο περνάει ο καιρός, αυτό το κείμενο γίνεται όλο και πιο επίκαιρο, όλο και πιο αληθινό. Μπορείτε να μάθετε πολλά για το πώς να προστατεύσετε τον εαυτό σας και την ομάδα σας.
Και το καλύτερο; Το δίνουμε εντελώς δωρεάν. Θα το βρείτε εδώ στο blog μας. Μην αφήνετε κανέναν να σας αποκοιμίσει. Γίνετε παίκτες, όχι πιόνια.
