Έχουμε μιλήσει για τον ανταγωνισμό. Για να σταθείς όμως στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, πρέπει να έχεις ικανούς συναγωνιστές, δηλαδή Έλληνες που μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε και να τον ανταγωνιστούν καλύτερα από τον καθένα. Και, βέβαια, να ξέρουν από μικροί ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι το οποίο παίζεται από ομάδες. Η καλύτερη ομάδα κερδίζει. Άρα πρέπει να στήσουμε την καλύτερη ομάδα που γίνεται.
Και πώς θα γίνει αυτό; Με την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση. Αλλά σίγουρα όχι με την εκπαίδευση που έχουμε σήμερα, που είναι πακεταρισμένη. Στα σχολεία σήμερα σε πακετάρουν και σε βγάζουν ρομποτάκι. Η σημερινή εκπαίδευση είναι το εργοστάσιο του Matrix.
Πριν λίγες εβδομάδες είχα μια συνειδητοποίηση, ότι υπήρξα τυχερός επειδή δεν άρχισα το σχολείο μέχρι τα έξι μου. Τότε δεν είχαμε νηπιαγωγεία.
Εγώ στα έξι μου τότε ήμουν πιο ώριμος από ένα παιδί οχτώ χρονών σήμερα. Γιατί; Γιατί η προσωπικότητά μου διαμορφώθηκε από την οικογένεια, από τα βιώματα στο χωριό, στο αγρόκτημα, στη θάλασσα κ.λπ. Η ζωή τότε ήταν πιο αληθινή και λιγότερο Matrix. Έτσι, όταν πήγα στο σχολείο, είχα ήδη «δέσει». Οι δάσκαλοι δεν μπορούσαν να μου διασπάσουν την προσωπικότητα ούτε να μου πουν πράγματα περίεργα.
Σήμερα, τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο από τα δύο τους χρόνια! Τα παίρνουν μωρά και τα διαμορφώνουν όπως θέλουν. Αν εγώ ήμουν σήμερα σε νηπιαγωγείο, θα με σταμπάρανε. Θα έλεγαν: «Αυτό το παιδί δεν είναι κοινωνικό, θέλει ψυχολόγο», επειδή απλώς επέλεγα με ποιους θα κάνω παρέα. Δεν είχα πρόβλημα εγώ – το σύστημα έχει πρόβλημα που θέλει να γίνουμε ρομποτάκια βάσει βλαμμένων θεωριών γύρω από τον άνθρωπο.
Πώς αλλάζει αυτό το πακετάρισμα; Μόνο με ελεύθερη παιδεία
Όπως έχω εξηγήσει στα βιβλία μου, η εκπαίδευση πρέπει να είναι ιδιωτική υπό τη διεύθυνση ιδιωτών, αλλά με κρατικά χρήματα. Μην τρομάζετε με τη λέξη «ιδιωτική». Μιλάω για το δικαίωμα του γονιού να διαλέγει το καλύτερο σχολείο για το παιδί του, αλλά το κράτος να πληρώνει για την εκπαίδευση όπως κάνει τώρα. Εάν ένα σχολείο δεν έκανε καλή δουλειά, τότε δεν θα είχε μαθητές, άρα δεν θα είχε χρήματα, άρα θα έκλεινε.
Έτσι, θα υπάρξει αυτορρύθμιση. Κανένας γονιός δεν θα έστελνε το παιδί του σε ένα σχολείο που το «στραβώνει». Αντιθέτως, θα το έστελνε κάπου με υψηλά στάνταρ. Εκεί θα έβγαιναν οι μελλοντικοί ηγέτες. Εκεί θα δινόταν η απαγορευμένη γνώση.
Έτσι όπως είναι η σημερινή εκπαίδευση, εάν ένα σχολείο δεν κάνει καλή δουλειά, τι επιπτώσεις έχει; Κλείνει; Παίρνουν οι δάσκαλοι μικρότερο μισθό; Όχι βέβαια! Συνεχίζει να βγάζει ρομποτάκια.
Έ χετε σκεφτεί ότι στα σχολεία σήμερα τα παιδιά δεν μαθαίνουν βασικά πράγματα για τη ζωή;
Τι εννοώ με αυτό; Γιατί στο δημόσιο σχολείο δεν μαθαίνεις πώς να στήνεις μια εταιρεία; Γιατί δεν μαθαίνεις για το χρηματιστήριο; Γιατί δεν μαθαίνεις την ιστορία εφ’ όλης της ύλης, αλλά μόνο ό,τι θέλουν να ξέρεις;
Εγώ ανακάλυψα το βάθος των αρχαίων φιλοσόφων μας στα 60 μου! Γιατί δεν τα έμαθα στο σχολείο ενώ οι γονείς μου πλήρωναν φόρους; Γιατί εκεί το παιχνίδι είναι κατευθυνόμενο. Θέλουν να είμαστε στην άγνοια. Όμως, ο Σωκράτης μάς είπε: «Υπάρχει μόνο ένα κακό στη ζωή, η άγνοια». Άρα η άγνοια είναι το πιο κακό πράγμα στη ζωή.
Στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου οι κυβερνήσεις πουλάνε την ιδέα της «δημόσιας παιδείας» υπό τον μανδύα της βοήθειας προς όλους τους πολίτες, δηλαδή «όλους τους φτωχούς» που δεν μπορούν να πληρώσουν ιδιωτικά σχολεία. Και γιατί να μην δίνουν χρήματα για να έχουν όλοι ιδιωτική παιδεία; Γιατί δεν ενδιαφέρονται για σωστή εκπαίδευση, ενδιαφέρονται για τον έλεγχο.
Τι μπορείς να κάνεις εσύ; Να απαιτήσεις. Μην ζητάς μόνο επιδόματα και χρήματα. Τα χρήματα τα δίνουν εύκολα για να καταπραΰνουν την κατάσταση. Να απαιτήσεις Γνώσεις βέβαια.
Ξέρω ότι οι περισσότεροι δεν θα κάνουν τίποτα. Γι’ αυτό τον λόγο, στα βιβλία μου απευθύνομαι μόνο στο 5% των ανθρώπων που θέλουν να αναλάβουν ευθύνη. Αλλά ακούστε: Αρκεί το 1% για να έρθει η αλλαγή. Εγώ προσφέρω τις λύσεις για να ενεργοποιηθεί αυτό το 1%. Το εξηγώ αυτό στο βιβλίο μου «Τα Πολιτικά Συστήματα και η Σχέση τους με την Οικονομία και την Ελευθερία».
Σας ευχαριστώ που κάνατε τα βιβλία μου best seller. Μόνο με τις σωστές γνώσεις παύουμε να είμαστε πιόνια.
