Ακούω καθημερινά παντού γύρω μου ανθρώπους να παραπονιούνται για τους πολιτικούς μας. Λένε: «Οι πολιτικοί μας δεν μας βοήθησαν, δεν έκαναν το ένα, δεν έκαναν το άλλο, μας πρόδωσαν».
Κοίταξε, όταν λες οι πολιτικοί σου, εννοείς οι δικοί σου: Αλλά, για να έχεις έναν δικό σου πολιτικό, έναν δικό σου ηγέτη, πρέπει να τον «στήσεις» εσύ ο ίδιος, οπότε, αν δεν τον δημιουργήσεις εσύ και δεν τον στηρίξεις εσύ, αυτός που θα ηγείται θα εκπροσωπεί αυτόν που τον έστησε!
Θα σας φέρω ένα δυο παραδείγματα για να γίνω πιο σαφής. Θυμάμαι τον αείμνηστο φίλο μου, τον Γιώργο Χαραλαμπίδη. Έναν χαρισματικό συγγραφέα και μοναδικό μεταφραστή των αρχαίων ελληνικών κειμένων. Έκανε ένα πραγματικά τεράστιο και μοναδικό έργο για τον πολιτισμό μας.
Είχε εκατό χιλιάδες κόσμο στα social media που τον ακολουθούσαν και του έγραφαν καθημερινά: «Μπράβο, Γιώργο, είσαι ωραίος, Γιώργο, συνέχισε έτσι!». Ξέρετε όμως ποια είναι η πικρή αλήθεια; Αν αυτοί οι εκατό χιλιάδες άνθρωποι αγόραζαν έστω ένα βιβλίο του τον χρόνο, ο Γιώργος σήμερα θα είχε τη δική του πτέρυγα σε ένα πανεπιστήμιο και θα είχε τους πόρους να κάνει ακόμη περισσότερα. Αλλά αυτό δεν έγινε. Τον θαύμαζαν στα λόγια, αλλά δεν τον προώθησαν στην πράξη. Και, κάπως έτσι, ο Γιώργος «δεν υπάρχει» πια για όλους μας. Δεν τον έκαναν ποτέ ηγέτη και, ως εκ τούτου, δεν υπήρξε ποτέ ηγέτης για τον κόσμο του.
Η αιτία που εγώ βρίσκομαι σήμερα εδώ και μπορώ να επικοινωνώ μαζί σας είναι επειδή το έργο μου έγινε best seller σε όλους τους τομείς. Δηλαδή, επειδή εσείς, οι αναγνώστες μου, με στηρίξατε έμπρακτα. Αν ο κόσμος δεν με στήριζε, δεν θα ήμουν εδώ να σας μιλώ.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στην πολιτική: Αν δεν στηρίξεις ενεργά εξαρχής κάποιον που θεωρείς ότι μπορεί να είναι ένας σωστός ηγέτης για σένα, τότε απλώς δεν θα έχεις ποτέ δικούς σου πολιτικούς, δικούς σου ηγέτες. Θα έχεις πάντα τους ηγέτες που έστησαν κάποιοι άλλοι για τα δικά τους συμφέροντα.
Αυτοί που πας και ψηφίζεις μόνο κάθε 4 χρόνια, χωρίς να είσαι ενεργός πολίτης, κατά κανόνα δεν είναι δικοί σου. Είναι ηγέτες εκείνων που τους έστησαν για να είναι εκεί που είναι.
Θα μου πείτε τώρα: «Πώς δημιουργείς ηγέτες; Πώς τους εντοπίζεις, πώς τους καλλιεργείς, πώς τους μεγαλώνεις;». Εδώ ταιριάζει το άρθρο μου για την ηγεσία που θα βρείτε στο blog. Επίσης, στο εκτενές άρθρο μου «Το 99% των Ελλήνων δεν έχει πρόσβαση στο 95% του πλούτου της Ελλάδας» εξηγώ ακριβώς αυτή τη διαδικασία και από τις δύο πλευρές. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο Έλληνας, αν πραγματικά θέλει να αλλάξει κάτι, είναι να απαιτήσει. Να απαιτήσει από τον εαυτό του, από το περιβάλλον του, από την κυβέρνηση, από το σχολείο, από τους συνεργάτες του. Πρέπει να πεις: «Εγώ αυτό θέλω! Αυτό απαιτώ για τη ζωή μου. Όσο ζω, θα προσπαθώ για κάτι καλύτερο και θα το απαιτώ!». Θα απαιτήσεις και θ στηρίξεις δικό σου ηγέτη και ταυτόχρονα θα απαιτήσεις από αυτόν που στηρίζεις να κάνει έργο για σένα και τον τόπο σου.
Επίσης, πρέπει να απαιτήσεις Γνώση. Και για σένα και για τον ηγέτη σου.
Ο Σωκράτης είπε: «Υπάρχει μόνο ένα καλό στη ζωή, η γνώση. Και μόνο ένα κακό, η άγνοια».
Αυτό σημαίνει πως, αν έχεις προβλήματα σε έναν τομέα, είναι γιατί σου λείπει η γνώση γι’ αυτόν.
Παρακαλώ, ξαναδιάβασε την ανωτέρω πρόταση.
Αυτό που σας λέω είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία. Δεν μπορεί να την «καταπιεί» κάποιος μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, θέλει σκέψη και επεξεργασία, και ιδιαίτερα τώρα, που ζούμε στην εποχή της παραπληροφόρησης, οπότε προσέξτε: Τα κανάλια σάς πληροφορούν μόνο για ό,τι θέλουν εκείνα να μάθετε. Όχι για ό,τι σας ωφελεί.
Πώς θα υπάρξει λοιπόν σωστή μάθηση; Όλα ξεκινούν από το σωστό σχολείο. Αλλά γι’ αυτό το τεράστιο θέμα… θα μιλήσουμε αναλυτικά στο επόμενο βίντεο.
