Μέρος Α΄

(Απόσπασμα από το βιβλίο: Ο χαμένος δρόμος προς την ελευθερία: Καπιταλισμός; Σοσιαλισμός; Κομουνισμός;)

Οι στόχοι μας με το ελεύθερο επιχειρείν και τη δημοκρατία είναι ένας πολιτισμός όπου η ελευθερία και η δικαιοσύνη θα είναι οι πυλώνες της κοινωνίας. Οπότε, πώς προκύπτει αυτό;

Ο πολιτισμός, η ελευθερία και η δικαιοσύνη βασίζονται στα ακόλουθα τέσσερα στοιχεία:

1. Σε ένα δημοκρατικό σύστημα αληθινού ελεύθερου επιχειρείν.
2. Στην Αληθινή Εκπαίδευση που σχετίζεται με τη ζωή. (Δες τις Ευφυΐες της Ελευθερίας, στο βιβλίο Η Ευφυΐα: Τα 65 Χαρακτηριστικά της)
3. Στην ισορροπία ισχύος. Καμιά μοναδική οντότητα, είτε ιδιωτική είτε κρατική, δε θα πρέπει να ελέγχει άμεσα ή έμμεσα περισσότερο από το 20% οποιουδήποτε τομέα της οικονομίας σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας (το αναλύω στο σχετικό κεφάλαιο).
4. Στην έλλειψη ελλειμμάτων και χρεών.

Α. Να μην υπάρχουν εμπορικά ελλείμματα προς άλλες χώρες, και

Β. Να μην υπάρχουν ελλείμματα στον προϋπολογισμό τα οποία οδηγούν σε κρατικά χρέη και κατά συνέπεια στην υποδούλωση των πολιτών της χώρας.

Αν δεν έχεις τα παραπάνω τέσσερα στοιχεία στη θέση τους, δεν μπορείς να έχεις μια πολιτισμένη κοινωνία, αλλά θα έχεις είτε στίφη κλεφτών είτε ένα τσούρμο φοβισμένων ανθρώπων που θα ακολουθούν ένα καταπιεστικό πανίσχυρο καθεστώς. Επίσης, δε θα μπορείς να έχεις συμφωνίες με τις οποίες θα κερδίζουν όλες οι πλευρές, αλλά θα έχεις στην πλειονότητά τους συμφωνίες με τις οποίες κάποιος από τους εμπλεκόμενους θα κερδίζει και κάποιος θα χάνει, όπως συμβαίνει όταν μια κυβέρνηση τυπώνει χρήματα και τα διανέμει σε συγκεκριμένες ομάδες όπως είναι οι τραπεζίτες.

Μερικά χρόνια πριν προσέλαβα έναν Έλληνα πανεπιστημιακό για να κάνει μια έρευνα για το πώς προέκυψε η Δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα. Έγραψε μια πλήρη ιστορική διατριβή για λογαριασμό μου για τον Σόλωνα, τον Κλεισθένη, τον Περικλή και όλους εκείνους τους άνδρες στην αρχαία Αθήνα που δημιούργησαν όλα αυτά τότε. Όλα αυτά λοιπόν ήταν πολύ καλά ιστορικά δεδομένα, αλλά το ουσιώδες συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα ήταν πως, παρ’ ότι όλοι εκείνοι ήταν σπουδαίοι στοχαστές και σπουδαίοι ηγέτες, κανένα μοναδικό άτομο δεν ανέπτυξε τη Δημοκρατία, αλλά μάλλον υπήρξε μια κρίσιμη μάζα φωτισμένων ανθρώπων που «στέκονταν στο ύψος τους» και η Δημοκρατία επήλθε ως ένα φυσιολογικό πολιτικό σύστημα με το οποίο συμφώνησαν εκείνοι οι άνθρωποι να κυβερνηθούν. Τι σου θυμίζει αυτό; Μια κρίσιμη μάζα φωτισμένων ανθρώπων στις απαρχές της Αμερικής. Θυμίζει τους Αμερικανούς προπάτορες.

Κατά τη διάρκεια και των δύο αυτών εποχών η δημοκρατία προέκυψε φυσιολογικά όπως ήταν το πιο λογικό στη σκέψη εκείνων των φωτισμένων ανθρώπων, ως το πιο λογικό πολιτικό σύστημα με το οποίο ήθελαν να κυβερνηθούν.

Επομένως, όταν έχεις πεφωτισμένους ανθρώπους σε οποιαδήποτε περιοχή, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και το αληθινό ελεύθερο επιχειρείν επέρχονται ως φυσιολογικές συνέπειες στο όλο μείγμα. Αν όμως δημιουργήσουμε έναν όχλο καταπιεσμένων ατόμων, τότε ο τόπος γεμίζει βαρβαρότητα, και κατά συνέπεια οι άνθρωποι επιζητούν περισσότερο κράτος για να επιβιώσουν καλύτερα, όπως πιστεύουν.

Ως εκ τούτου, αν θέλουμε δημοκρατία, ελεύθερο επιχειρείν και δικαιοσύνη, χρειαζόμαστε μια κρίσιμη μάζα φωτισμένων ανθρώπων και συνεπώς χρειαζόμαστε την ουσία αυτού του βιβλίου.