Είναι πολύ γνωστή αυτή η ρήση που αποδίδεται στον Χριστό. Aνεξάρτητα από τι πιστεύει κανείς για το ποιος ήταν ο Χριστός, είναι ιστορικό γεγονός ότι κέρδισε περίπου τον μισό κόσμο με τέσσερις φράσεις ή πεποιθήσεις, οι οποίες είναι:

1. Είμαστε πνεύματα και δεν πεθαίνουμε ως οντότητες, αλλά συνεχίζουμε μετά τον θάνατο του σώματος.
2. Υπάρχει ανώτερη δύναμη πέρα από τον υλικό κόσμο, η οποία δύναμη έχει σχέση με τη δημιουργία του κόσμου.
3. Υπάρχει Κρίσις στο μέλλον βάσει των πεπραγμένων μας.
4. Αγαπάτε αλλήλους, γιατί αυτό προσδοκά ο Θεός.

Για να εδραιωθεί μια τέτοια θρησκεία σχεδόν στον μισό πληθυσμό της Γης τότε, σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, σημαίνει ότι η φιλοσοφία αυτών των τεσσάρων φράσεων περιέχει μεγάλες δόσεις αλήθειας.
Τώρα, τι πιστεύω εγώ προσωπικά για το «Αγαπάτε αλλήλους»; Πιστεύω ότι η αγάπη για τον συνάνθρωπο μας προσφέρει πολύ περισσότερα από τον ψυχρό ανταγωνισμό, ο οποίος οδηγεί στη μερική ή ολική καταστροφή. Δεν υποστηρίζω απλώς την πεποίθηση «Αγαπάτε αλλήλους», αντιθέτως πιστεύω στη βοήθεια και στην άμιλλα. Όμως υπό όρους. Γιατί; Γιατί, όταν μαζευτούμε ως ομάδα και συμφωνήσουμε να «αγαπάμε αλλήλους» και υπάρχει έστω κι ένας που δεν το πιστεύει αυτό, ο λεγόμενος Διάβολος (δια-βάλλω, δια-βολή, δείτε το αρχαίο ρήμα), θα μας καταστρέψει και ίσως μας κατατροπώσει όλους μας.
Οπότε, ναι μεν να «αγαπάμε αλλήλους», αλλά να έχουμε κι έναν τρόπο ώστε:

1. Να ελέγχουμε ώστε να μην μπει κάποιος στην ομάδα που δεν ασπάζεται αυτή τη φιλοσοφία,
2. Εάν μπει, να ξέρουμε πώς να τον ανακαλύπτουμε ώστε να προστατεύουμε την ομάδα ανά πάσα στιγμή, και
3. Εάν αποτύχουμε στα ανωτέρω βήματα, να έχουμε νόμους και ηθική και να επιβάλλουμε κυρώσεις για να διορθώνουμε τους ιθύνοντες βάσει λογικών κανόνων.
4. Έτσι, αυτό το βήμα 3 θα λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για να μην τολμούν οι διάβολοι να μπαίνουν στην ομάδα.

   Εδώ θα πει κάποιος: «Καλά, δεν είμαστε όλοι παιδιά του Θεού και όσο πιο πολύ αγαπάμε τόσο θα μας αγαπάνε κι εμάς;».
   Δυστυχώς, βάσει της ιστορίας, δεν φαίνεται να ισχύει αυτό για όλους. Τουναντίον, έχει αποδειχτεί ότι ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων φαίνεται να είναι παιδιά του διαβόλου. Επίσης, ένα άλλο μεγαλύτερο ποσοστό φαίνεται να έχει περίεργες και τρελές ιδέες, οι οποίες, εάν εφαρμοστούν, οδηγούν στην καταστροφή, κι αυτό γίνεται ορατό όταν παίρνουν τα ηνία αυτοί με τις περίεργες ιδέες.
   Άρα, εμείς οι «άλληλοι» πρέπει να έχουμε μια τεχνολογία που να μας προστατεύει από τους κακούς και επίσης μια τεχνολογία η οποία θα μας βοηθάει να προωθούμε αρχηγούς οι οποίοι δεν θα είναι μόνο ικανοί, αλλά θα φέρουν και την ευθύνη και θα διαθέτουν τη σοβαρότητα να ηγηθούν της ομάδας.
   Σε προσωπικό παράδειγμα:
   Οι τρεις πρώτες επιχειρήσεις που έστησα ήταν συνεταιρικές, 50/50. Οι συνέταιροί μου ήταν καλοί άνθρωποι, όμως είχαν ιδέες που δεν ήταν βιώσιμες και δεν κατάφερα να τους επηρεάσω θετικά. Και οι τρεις εταιρείες απέτυχαν και, επειδή οι πρόγονοί μας έλεγαν «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», από τότε και μετά σε καμιά μου δραστηριότητα δεν έχω πουλήσει πάνω από το 48% σε κανέναν συνέταιρο.