Για να βρούμε πού πάμε, πρέπει να βρούμε:

1. Πού είμαστε;
2. Ποιοι είμαστε;
3. Πώς είμαστε, σε τι κατάσταση βρισκόμαστε;

Ας αρχίσουμε από το τελευταίο: Πώς είμαστε, σε τι κατάσταση βρισκόμαστε;

Εάν δούμε την πορεία μας τα τελευταία χρόνια, καταλαβαίνουμε ότι δεν πάμε καλά. Όχι μόνο δεν πάμε καλά, αλλά και δεν βλέπουμε φως στο τούνελ.

Θυμηθείτε τι όνειρα κάναμε πριν από μερικά χρόνια με αφορμή τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είχαμε όνειρα κι έγιναν ψευδαισθήσεις. Γιατί άραγε; Γιατί ως λαός δεν πάμε εκεί που θέλουμε;

Ναι, ως λαός, μην σπεύσετε να αποδώσετε την ευθύνη στους όποιους πολιτικούς αρχηγούς που άλλοι μας φόρεσαν.

Εμείς είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για να πάμε εκεί που θέλουμε και κανείς άλλος.

Ναι, χρειαζόμαστε αρχηγούς, αλλά αυτούς θα τους αναδείξουμε εμείς και όχι οι άλλοι που θα βάλουν αυτούς που θέλουν να βάλουν και οι οποίοι θα μας κλέψουν τις ηγετικές θέσεις προσποιούμενοι ότι είναι οι ηγέτες μας.

Γιατί εμείς δεν μπορούμε να βρούμε τον δρόμο μας ως λαός;

Γιατί αφήσαμε τους άλλους να μας κάνουν κόσκινο και τώρα είμαστε σε κατάσταση σύγχυσης.

Όταν ένα άτομο ή ένας λαός βρίσκεται σε σύγχυση, δεν μπορεί να πάει πουθενά, μόνο γυρίζει γύρω από τον εαυτό του, στα ίδια και στα ίδια, και βαδίζει και παραμιλά στην καθημερινή του ζωή.

Κοίτα γύρω σου πώς παρκάρουν οι άνθρωποι στους δρόμους της πόλης, πώς ντύνονται, πώς αφήνουν απεριποίητο τον εαυτό τους, τον χώρο τους κ.λπ.

Μιλάς σε τρεις ανθρώπους σε μια υπηρεσία γιατί χρειάζεται να χειριστείς κάτι, και οι τρεις έχουν τρεις διαφορετικές απαντήσεις για το τι χρειάζεται να κάνεις.

Μιλάς για κάποιο θέμα, και όλοι ισχυρίζονται ότι τάχα ξέρουν γι’ αυτό χωρίς να έχουν καθόλου γνώσεις και χωρίς κανένα αίσθημα ευθύνης γι’ αυτά που λένε.

Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα, αλλά καταλαβαίνετε πως όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε σύγχυση.

Εάν βρισκόμαστε σε σύγχυση, λοιπόν, δεν μπορούμε να πάμε πουθενά. Είναι σαν να είμαστε πολύ μεθυσμένοι και να προσπαθούμε οδηγώντας να φτάσουμε κάπου. Σε αυτή την κατάσταση δεν είναι σίγουρο αν θα φτάσουμε κάπου ποτέ. Το πιο σίγουρο μάλλον είναι ότι κάτι κακό θα μας συμβεί, αργά ή γρήγορα. Έτσι, αφήνουμε άλλους να μας κυβερνούν και δεν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας.

Ωραία, θα μου πεις, κατάλαβα. Και πώς βγαίνεις από αυτή τη σύγχυση;

Σίγουρα όχι κοιτώντας τηλεόραση ή social media. Κατά  τη γνώμη μου, σκοπός της τηλεόρασης είναι να σε ρίξει σε πιο πολλή σύγχυση, έτσι ώστε να μπορεί να σε κατευθύνει προς τη σκλαβιά.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβεις όταν είσαι στη σύγχυση είναι να καταλάβεις πραγματικά πού είσαι. Δηλαδή να νιώσουμε πραγματικά πού είμαστε, πού βρισκόμαστε ως λαός, ως κοινωνία, και ατομικά ο καθένας.

Ναι, να μάθουμε πού είμαστε.

Είμαστε στην Ελλάδα, στον τελευταίο χώρο που μας έχει απομείνει. Όχι, δεν είμαστε στην «Ευρώπη», δεν είμαστε σε μια πραγματική ευρωπαϊκή οικογένεια, όπως μας το παρουσιάζει η τηλεόραση, αλλά στην Ελλάδα με τα νησιά, τις θάλασσες και τα βουνά της. Βρισκόμαστε μόνο στην Ελλάδα και όχι εκεί που μας λέει η τηλεόραση.

Εάν χάσουμε αυτό το γήπεδο που λέγεται Ελλάδα, τότε θα μείνουμε χωρίς γήπεδο, χωρίς χώρο. 

Ναι, βρισκόμαστε σε αυτό τον χώρο των προγόνων μας που λέγεται Ελλάδα. Μόνο εδώ είμαστε και όχι στην  πνευματική αυτοκρατορία των αρχαίων Ελλήνων με τις αποικίες τους, ούτε στην αυτοκρατορία του Μεγαλέξανδρου, αλλά μόνο στην Ελλάδα, εδώ. Ναι, μπορούμε να φύγουμε από εδώ, αλλά τότε θα είμαστε κάπου αλλού και όχι εδώ.

Ωραία. Και τώρα που εμπεδώσαμε, πού είμαστε, το επόμενο βήμα είναι να μάθουμε ποιοι είμαστε. Όχι, δεν είμαστε παγκόσμιοι πολίτες, δεν είμαστε Γερμανοί ή Σκανδιναβοί, είμαστε αυτοί που είμαστε. Είμαστε Έλληνες. Αυτοί είμαστε και όχι κάτι άλλο. Θα πεις: Τι σημαίνει να είσαι Έλληνες και τι σημασία έχει αυτό έτσι που είναι ο κόσμος σήμερα; Μελετώντας την αρχαία ελληνική γραμματεία, εν πρώτοις, θα μάθετε πολλά. (Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης έχει να διδάξει πολλά επ’ αυτού.) Δεύτερον, γενόμενοι πιο ικανοί οι ίδιοι. (Σε αυτό συνεισφέρουν τα βιβλία «Η ευφυΐα – Τα 65 χαρακτηριστικά της» και «Χρόνος και Χρήμα σε 30 βήματα».) Και, τρίτον, απαλλασσόμενοι από τα ψεύδη και αποκτώντας σωστή αντίληψη για το πολιτικοοικονομικό σύστημα, που θέλουμε δεν θέλουμε καθορίζει τη ζωή μας (το τετράτομο έργο «Τα πολιτικά» συμβάλλει σε αυτό). 

Να έχετε Ανοδική Πορεία!