Το πιο βολικό αφήγημα Δηλαδή μας λένε ότι ο Έλληνας δεν θέλει σύστημα, δεν θέλει οργάνωση, θέλει να πηγαίνει στις δημόσιες υπηρεσίες και να του βγάζουν το λάδι, θέλει να διώχνει τα παιδιά του στο εξωτερικό, να κάνει εμφυλίους πολέμους και γενικά να ζει μέσα στις πλεκτάνες και μέσα στη σύγχυση. Τα πιστεύετε εσείς αυτά; Εάν ναι, εντάξει, αλλά εγώ έχω την πεποίθηση ότι όλα αυτά τα δεινά που βιώνει ο Ελληνισμός είναι δολοπλοκίες με στόχο να τον κρατούν χαμηλά.
Είναι όλοι στο κόλπο; Θα πουν οι περισσότεροι: «Μα όλοι αυτοί οι κρατικοί υπάλληλοι είναι στο κόλπο τη διαπλοκή;». Όχι βέβαια. Το 99,9% των σαδιστών του συστήματος δεν έχουν ιδέα γιατί κάνουν αυτά που κάνουν και παιδεύουν τον κόσμο. Απλώς έχουν μπει σε έναν φαύλο κύκλο και δεν ξέρουν πού αρχίζει η διαπλοκή και πού τελειώνει. Αυτοί που είναι το 0,1% όμως ξέρουν και κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους σε όλους τους τομείς. Η δουλειά τους είναι να παραμείνουν οι Έλληνες μπονσάι, όμορφα δέντρα στις γλάστρες, με πολύ μικρές ρίζες.
Αλλά… Όλος αυτός ο πολιτισμός που βλέπεις γύρω σου, κτίρια, δρόμοι, καλλιέργειες, αυτοκίνητα, αεροπλάνα κ.λπ., είναι το άθροισμα των ιδεών και των σκέψεων όλων των ανθρώπινων πνευμάτων στον χώρο σου. Δηλαδή ό,τι βλέπεις σε μια πόλη ή σε ένα χωριό είναι το άθροισμα του πνευματικού γίγνεσθαι όσων ζουν εκεί. Βέβαια, όσοι ζουν εκεί επηρεάζονται από διάφορους εξωτερικούς παράγοντες όπως η τηλεόραση, οι πολιτικοί του κάθε τόπου κ.ά. Παραμένει όμως αληθινό το ότι, είτε επηρεασμένοι είτε όχι, οι «ντόπιοι» είναι αυτοί που δημιουργούν το κάθε γίγνεσθαι γύρω τους.
Όλα ξεκινούν από μέσα μας Το να δούμε στο μέλλον έναν Ελληνισμό που ακμάζει εξαρτάται απόλυτα από τις σκέψεις και τις ιδέες, το εσωτερικό γίγνεσθαι, των Ελλήνων. Δηλαδή: το να έχουμε έναν Ελληνισμό όπως τον οραματιζόμαστε, δεν εξαρτάται ως επί το πλείστον από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά από εσωτερικούς. Μα άλλα λόγια, θα γίνουμε αυτό που οραματιζόμαστε εμείς, άσχετα από άλλες «μεγάλες» δυνάμεις. Άρα, κι εμείς θα ακολουθήσουμε αυτή την πορεία.
Δύο δρόμοι Δυστυχώς, οι Έλληνες σήμερα δεν μπορούν καν να οραματιστούν κάποιο μέλλον. Αυτό μπορούμε να το εκλάβουμε με δύο τρόπους:
Ο ένας τρόπος είναι «Χανόμαστε και σύντομα δεν θα υπάρχουμε ως λαός. Ακμή και παρακμή, όπως μας το λέει η ιστορία». Έχει συμβεί αυτό σε πάρα πολλούς λαούς, σε πάρα πολλούς πολιτισμούς.
Ο άλλος τρόπος είναι ο εξής: Για να μάθουμε ως λαός, πρέπει να ζήσουμε, να πειραματιστούμε. Εμείς, ως Ελληνισμός, στο πέρασμα των αιώνων πειραματιστήκαμε με όλο το φάσμα της ζωής: Πιάσαμε κορυφή, πιάσαμε πάτο, είδαμε τι κάναμε σωστό και τι κάναμε λάθος. Τώρα, έχοντας αυτές τις εμπειρίες, βάζουμε πλώρη για καινούργιες κατακτήσεις, καινούργια ζενίθ στην ύπαρξή μας. Όλες οι δυνατότητες είναι εντός μας. Όλα εξαρτώνται από εμάς.
Εσύ αποφασίζεις Εγώ πιστεύω, δεν ελπίζω, στο δεύτερο. Εσύ αποφασίζεις. Πώς γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις; Είναι απλό: εάν αισθάνεσαι Έλληνας, τότε ταυτοχρόνως αισθάνεσαι ότι δεν έχεις επιλογή παρά να πιστέψεις ΚΑΙ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙΣ για να επιτευχθεί το δεύτερο. Εάν δεν αισθάνεσαι και τόσο Έλληνας, συνεχίζεις την πορεία σου, και ό,τι μέλλει γενέσθαι, και πίστευε ότι συμπτώσεις και παραμύθια είναι όλα αυτά που σας λέω. Τραλαλά τραλαλά τρία πουλάκια παν ψηλά.
Δεν έχεις επιλογή Θα μου πεις: «Ναι, ρε φίλε, αλλά το βάρυνες πολύ, δεν το αντέχω». Έλληνα και Ελληνίδα, εγώ προσπαθώ να σε αφυπνίσω και σου λέω ό,τι παρατηρώ. Όλα μπορείς να τα αντέξεις. Είσαι πολύ, πολύ πιο δυνατός απ’ ό,τι νομίζεις. Το θέμα είναι τι θέλεις να αντιμετωπίσεις, η δύναμη είναι μέσα σου. Εάν όμως δεν αντιμετωπίσεις κάτι που σε ενοχλεί και σου κάνει ζημιά, δεν έπεται ότι αυτό θα πάψει να υπάρχει και ότι θα πάψει να βλάπτει εσένα και τους δικούς σου. Άρα, δεν έχεις επιλογή.
